Gm. Dubienka. Ziemia w Uchańce skrywała starożytny grot. Co jeszcze uda się tutaj odnaleźć?

Świadectwo odległej epoki

Jak informuje Paweł Wira, kierownik chełmskiej delegatury Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie, zabytek mierzy 135 mm długości, a jego tuleja ma średnicę zewnętrzną 36 mm oraz wewnętrzną około 32 mm.

- Zabytek ten można wiązać z kręgiem kultur pól popielnicowych — wyjaśnia kierownik Wira. — Ze względu na jego mało charakterystyczne cechy, wstępnie datujemy go ogólnie na lata 1300 – 700 p.n.e., co odpowiada III-V okresowi epoki brązu - dodaje specjalista. 

W złym stanie zachował się tzw. liść grotu i to ze względu na to właśnie uszkodzenie specjaliści nie są w stanie dokładnie, precyzyjnie opisać badanego przedmiotu. Z drugiej strony wykazano, że w tulei, dzięki której grot mógł być obsadzany na drzewcu, przygotowano dwa otwory. Wszystko wskazuje na to, że dzięki nim możliwe było obsadzenie ostrza tak, aby nie obluzowało się podczas ciężkiej walki.

Broń wojowników i symbol statusu

Odkryty przedmiot to element dawnej broni drzewcowej – oszczepu lub włóczni. Wiedza o tym, jak posługiwano się taką bronią w epoce brązu i wczesnej epoce żelaza, pochodzi m.in. z analizy ikonografii, np. schematycznych rysunków na tzw. urnach twarzowych kultury pomorskiej.

Specjaliści z urzędu konserwatorskiego wskazują, że broń tego typu była niezwykle istotnym elementem ówczesnego uzbrojenia, używanym zarówno przez piechotę, jak i wojowników konnych. Co ciekawe, posiadanie tak kunsztownie wykonanego grotu mogło być również wyznacznikiem pozycji społecznej w dawnych wspólnotach.

- Na podstawie średnicy tulei możemy przypuszczać, że drzewce tego konkretnego egzemplarza miało grubość zbliżoną do 3 cm — zauważa Paweł Wira.

Przyjmuje się, że cały oszczep mógł mieć długość odpowiadającą mniej więcej wysokości człowieka. Konstrukcja ta pozwalała na wszechstronność w walce: oszczepem miotano w pierwszej fazie starcia, by następnie przejść do walki bezpośredniej przy użyciu włóczni.

Nowy eksponat w zasobach muzeum

Dzięki odpowiedzialnej postawie detektorystów z Fundacji „Historyczna Lubelszczyzna” ten cenny ślad prahistorii nie zaginął. Zgodnie z decyzją urzędu konserwatorskiego, grot zostanie przekazany do Muzeum Ziemi Chełmskiej im. Wiktora Ambroziewicza w Chełmie, gdzie zostanie poddany dalszym badaniom i docelowo udostępniony wszystkim odwiedzającym.

Czytaj także:

• Region. Wykują sprawność i charakter. Żołnierze zapraszają na IV turnus Dobrowolnej Zasadniczej Służby Wojskowej
• Gm. Dubienka. Rada podjęła decyzję. Znana sieć może postawić swój sklep w Dubience
• Powiat chełmski. Przekazać dalej czy zdjąć? Petycja w sprawie KTG podzieliła radnych
• Powiat chełmski. Na tych drogach stery przejęły gminy. Liczą na to, że ich stan się poprawi