Rada Miasta Chełm „za” patronką Matką Bożą, ale bez mocy sprawczej

Rada Miasta Chełm podczas ostatniej sesji (25 marca) przyjęła stanowisko wyrażające poparcie dla inicjatywy ustanowienia Matki Bożej Chełmskiej patronką miasta. Dokument ma jednak charakter wyłącznie deklaratywny i nie wywołuje skutków prawnych. Decyzja o ustanowieniu patrona miasta jest bowiem procesem dwuetapowym, w którym najważniejszą rolę odgrywają władze kościelne, a nie samorządowe

Stanowisko przedstawione przez przewodniczącą Rady Miasta Chełm Dorotę Rybaczuk (Klub Radnych Prawa i Sprawiedliwości), podkreśla historyczne i kulturowe znaczenie kultu Matki Bożej Chełmskiej dla miasta, wskazując m.in. na jego wielowiekową obecność oraz rolę w budowaniu lokalnej tożsamości. Jak zapisano w dokumencie, postać ta „stanowi integralny element historii Chełma” i wykracza poza wymiar religijny, będąc także symbolem wspólnego dziedzictwa mieszkańców .

Radni zaznaczyli również, że inicjatywa ma potencjał społeczny i promocyjny – związane z nią wydarzenia i tradycje przyciągają pielgrzymów i turystów, a także wzmacniają wizerunek miasta . W końcowej części stanowiska Rada wyraża poparcie dla rozpoczęcia procedury zmierzającej do nadania tytułu patronki .

Wyraźny podział w Radzie

Za przyjęciem stanowiska zagłosowało 12 radnych – głównie z klubów Prawa i Sprawiedliwości oraz Chełmian, a także radna niezależna. Nikt nie był przeciw.

Jednocześnie aż 9 radnych nie wzięło udziału w głosowaniu – byli to przedstawiciele Koalicji Obywatelskiej i Polski 2050. Dwóch radnych było nieobecnych.

Brak udziału w głosowaniu nie był przypadkowy. Jak wynika z deklaracji tej części Rady, ich zdaniem kwestia ustanowienia patrona miasta nie leży w kompetencjach samorządu, a dodatkowo dotyczy sfery religijnej, która nie powinna być przedmiotem decyzji organu świeckiego.

Co dalej? Decyzja nie należy do miasta

Choć stanowisko Rady Miasta może być odczytywane jako wyraźny sygnał poparcia części samorządu, nie oznacza ono nadania tytułu patronki.

Procedura ma charakter kościelny i kanoniczny – ostateczna decyzja należy do władz Kościoła katolickiego. Samorząd nie ma w tym zakresie kompetencji decyzyjnych.

W praktyce oznacza to, że przyjęty dokument ma znaczenie głównie symboliczne i polityczne. Pokazuje kierunek myślenia części radnych oraz poparcie dla inicjatywy wśród części lokalnej sceny samorządowej – ale jednocześnie ujawnia wyraźny podział w Radzie Miasta co do roli religii w przestrzeni publicznej.

Czytaj także: