Gm. Dubienka. Dostrzegli i nagrodzili ofiarność pani Wandy - mieszkanki Rogatki

Kiedy o wojennych losach rodziny Steciów wspominaliśmy po raz ostatni, w marcu 2023 roku, wojenne zasługi pani Wandy oraz jej mamy podkreślono poprzez wręczenie innego odznaczenia -  Medalu Pamiątkowego Województwa Lubelskiego za „Szczególne zasługi dla województwa lubelskiego”. Uroczystość, jaka miała miejsce ostatnio, stanowi więc dopełnienie trudnej i wyboistej drogi bohaterki, która pochodzi z powiatu chełmskiego. 

Franciszka Steć z d. Kołodziej, mama pani Wandy, przyszła na świat w Dryszczowie, w gminie Żmudź. Niedługo po ślubie zamieszkała wspólnie z mężem, Julianem Steciem, na terenie Rogatki. Została matką siedmiorga dzieci, w tym Wandy.

- Rodzina żyła dosyć biednie, byli małorolnymi chłopami. Wiem jednak z przekazów rodzinnych, że mimo trudnej sytuacji, jaką przeżywali, chętnie wyciągali pomocną dłoń. Byli otwarci na ludzi. To chyba ta postawa i wyznawane wartości pozwoliły im zmierzyć się z tą niezwykle trudną, okupacyjną rzeczywistością – wyjaśnia Zdzisław Steć, dla którego Franciszka była babcią ze strony ojca.

Rodzina Steciów włączyła się w pomoc żydowskiej rodzinie, która postanowiła ukryć się na terenie pobliskiej cegielni. Oczywiście doskonale wiedzieli, z jakimi konsekwencjami mogą się zmierzyć, jeśli ich działalność zostanie wykryta. Mimo tej świadomości nie zrazili się i nie przestali świadczyć pomocy bliźniemu w potrzebie.

- Moja babcia przygotowywała dla nich posiłki i dostarczała osobiście lub za pośrednictwem córki Wandy. Wyznaczenie do tych niebezpiecznych zadań właśnie Wandy było świadomym wyborem – była najstarsza i najbardziej opanowana spośród reszty swojego rodzeństwa – wyjaśnia odtwarza wojenne losy rodziny pan Zdzisław.

Wanda była, jak na swój wiek, nad wyraz dojrzała. Dała się poznać jako sprawna łączniczka w harcerskim oddziale partyzanckim „Wasteja”, którego założycielem i dowódcą był jej starszy brat - „Janusz Wasteja”. 

- Oddział został ostatecznie rozbity, a brat Wandy trafił do KL Majdanek. Ona jednak nie dała się zastraszyć. W trudnej sytuacji otworzyła się jeszcze bardziej na tych, którzy potrzebowali pomocy – stwierdza Steć.

Walki o sprawiedliwość i wolność pani Wanda nie zaniechała także po zakończeniu działań wojennych. W czasie stanu wojennego włączyła się w podziemną pracę. Na posterunku trwała do 1989 roku. 

Czytaj także:

• Gm. Siedliszcze. Lipówki czekają na nową jakość. Interwencji władz domaga się jedna z radnych
• Gm. Siedliszcze. Wyrazili oburzenie i złożyli skargę na burmistrza. Sąd nie podzielił niepokoju fundacji
• Gm. Dubienka. Sołectwa odpowiedziały na apel wójta. Przekazały środki na obiekt urzędu gminy