Gdy dziecko jest smutne...

Czy depresja jest częstym zaburzeniem u dzieci i młodzieży?

Na depresję cierpi 1% dzieci przedszkolnych, powyżej 2., 3. roku życia, 2% w grupie dzieci 6-12 lat oraz do 20% w grupie 13-18 lat.

Czy łatwo zdiagnozować depresję w tym wieku?

Czasami bardzo trudno. Charakterystyczną cechą depresji okresu dzieciństwa i dojrzewania jest wysoki współczynnik współzachorowalności. Najczęściej z depresją współwystępują zaburzenia lękowe (30-70%), szczególnie u dziewcząt. Natomiast u chłopców z depresją częściej obserwowane są zaburzenia zachowania i ADHD.

U dzieci mogą pojawić się myśli samobójcze?

U młodszych dzieci z depresją myśli samobójcze rzadziej przeradzają się w konkretne plany i próby ich realizacji, natomiast u młodzieży ryzyko podjęcia próby samobójczej jest bardzo duże. W okresie dojrzewania liczba przypadków zaburzeń depresyjnych wyraźnie wzrasta, osiągając poziom porównywalny z zachorowalnością u dorosłych.

Jak zauważyć, że dziecko ma depresję?

Dla depresji w tej grupie wiekowej charakterystyczny jest nastrój rozdrażnienia oraz złość. Często pojawia się wycofanie społeczne, zmiany apetytu (zmniejszenie lub zwiększenie), wahania rytmu dobowego, utrata zainteresowania zajęciami, które wcześniej sprawiały przyjemność, takimi jak sport czy spotkania z rówieśnikami.

Jak przebiega leczenie depresji u dzieci i młodzieży?

Podobnie jak w przypadku dorosłych jest połączeniem psychoterapii z farmakologią. Stosuje się także terapię domową, polegającą na działaniach rodziców, mających na celu wspieranie dziecka i odpowiednią opiekę nad nim.

Wielu rodziców ma jednak duże obawy, że leki przeciwdepresyjne zaszkodzą jego dziecku...

Całkiem niepotrzebnie. Najnowsze badania nad aktywnością mózgu jednoznacznie pokazują, że to stres i depresja blokują prawidłowy rozwój mózgu, natomiast nowoczesne leki przeciwdepresyjne nie tylko nie szkodzą, a wręcz przeciwnie - umożliwiają prawidłową pracę i rozwój kory mózgowej.