Jak dbać o dobre relacje z nastolatkiem?

W dobrej relacji z nastolatkiem nie chodzi o to, aby było miło, ale aby było prawdziwie. Kiedy dziecko dorasta, może być nam trudno znaleźć z nim wspólny język, bo zaczyna być "inne", czasem "dziwnie" się ubiera, słucha innej muzyki, ma nowych znajomych. Nie bójmy się świata nastolatka. Nie oceniajmy go, starajmy się zrozumieć i być blisko.

Wielu rodziców boi się okresu, kiedy dziecko zaczyna dorastać. Wymyka się wtedy spod kontroli, buntuje się, poszukuje nowych doświadczeń. Rodzice wówczas czują się bezradni, mniej ważni i aby to ukryć przed sobą i światem, naciskają na dziecko, bardziej je kontrolując. To rodzi napięcia i konflikty. Zdarza się, że dziecko ucieka w destrukcyjne zachowania.

Rozmowa jest podstawą dobrych kontaktów z dzieckiem, ponieważ pozwala lepiej poznać jego świat, oczekiwania, marzenia, ale też problemy. Ważne jest, aby rozmawiać, zwłaszcza o trudnych sprawach, zadbać o to, aby w domu nie było tematów tabu. Nie ukrywajmy swoich uczuć. Musimy być autentyczni. Nie tylko słowa komunikują, ale też wyraz twarzy, spojrzenie, mimika, ton głosu, gesty, postawa ciała.

Podstawą udanego kontaktu jest uważne słuchanie. Gdy dziecko wie, że ktoś naprawdę go słucha, otwiera się i jest bardziej szczęśliwe. Większość ludzi nie słucha na głębokim poziomie. Nastolatek jest na to bardzo wyczulony.

Jeżeli nie spędzamy z dzieckiem wystarczająco dużo czasu, to ono czuje, że ważniejsze od niego są dla nas: praca, pieniądze, opinia sąsiadów. Dzieci wyrastają wtedy w emocjonalnej próżni, czerpiąc z tego, co wynika z popkultury. Dobry rodzic wie, co cieszy, co martwi jego dziecko, z czym sobie nie radzi, z czego jest zadowolone?

Nie bójmy się pytań: Co Ciebie cieszy? Co Ciebie martwi? Z czym sobie nie radzisz? Co dziś Ci się udało zrobić dobrze? Co jest ważne dla Ciebie dzisiaj? W czym oczekujesz pomocy?

Nastolatek potrzebuje być dostrzeżonym, jak coś zrobi, ale też, jak się stara. Ważne, aby mu komunikować: widzę, jak się starasz. Dziecko potrzebuje się pochwalić przed kimś swoimi osiągnięciami i czasami wyżalić, pozłościć, ale też pocieszyć.

Pomóż wyciągnąć wnioski, zrozumieć błąd i go naprawić. Kiedy nastolatek popełnia błędy, uczy się. Nie chroń go przed konsekwencjami, bo nigdy się niczego nie nauczy. Ważne jest, aby reagować autentycznie na zachowanie dziecka.

Kiedy nastolatek chce się podzielić radością i sukcesem, znajdź na to czas. Okaż swoje zadowolenie, pochwal, zapytaj o szczegóły wydarzenia. Nie umniejszaj wagi sukcesu. Powiedz, jaki jesteś z niego dumny. To mu dodaje wiary w siebie i lepszy dostęp do jego mocnych stron. 

Czasem, zamiast zmieniać nastolatka, warto popracować nad sobą i nauczyć się inaczej reagować: słuchać, wspierać, ale też uczciwie wymagać i stawiać granice na miarę możliwości. Odbudować stabilną relację umożliwiającą dobry kontakt. Dobry kontakt z dzieckiem masz wówczas, jeżeli masz dobry kontakt ze sobą.