Chcą sprzedać dworek w Sielcu

Już niemal od roku w dworku w Sielcu nie słychać dzwonków na przerwę. Dawna szkoła  opustoszała i nie ma pomysłu na jej wykorzystanie.

- Nie stać nas na stworzenie muzeum i jego utrzymywanie. Budynek wymaga kolejnego remontu. Utworzenie tam domu seniora lub domu dziennego pobytu nie wchodzi w grę, bo konserwator nie pozwoli na przebudowę - wyjaśniała na czwartkowej sesji rady gminy wójt Joanna Jabłońska.

Gdy jeszcze funkcjonowała tam szkoła, miała warunkowe pozwolenie sanepidu i straży pożarnej, które już wygasło. Problemem jest brak dróg ewakuacyjnych, odpowiednio szerokich schodów. Na szczęście podstawówkę można było przenieść do budynku dawnego gimnazjum.

- Nie ma co trzymać tego obiektu. Pracowałam jako dyrektor szkoły podstawowej w Sielcu. Ściany kruszyły się, bo są z opoki. Dach trzeba było remontować, bo ciekł. Balia stała na strychu. Konserwator dokładał do remontów 20 procent kosztów, ale to była kropla w morzu - poparła pomysł sprzedaży radna Barbara Jamróz.

Na sprzedaż dworku zgodzili się mieszkańcy Sielca podczas zebrania sołeckiego. Zgodę  wyraził też konserwator zabytków. Nieoficjalnie mówi się, że są już osoby zainteresowane kupnem. Podobno pytały też o dawną basztę w Sielcu, która jest teraz w rękach prywatnych.

Działkę z dworkiem wyceniono na ponad 844 tys. zł. Zostanie sprzedana wraz z przyległą 74-arową działką niezabudowaną, której cena to 89 tys. 540. Kwoty te nie obejmują podatku VAT, który nabywca będzie musiał również uregulować. By zachęcić do kupna, rada gminy uchwaliła bonifikatę. Wójt sugerowała, by była ona w wys. 50 procent. Stanęło jednak na 30 procentach. Uchwałę podjęto jednogłośnie.

Dworek przeznaczony na sprzedaż stoi na działce o powierzchni ponad 1,5 ha. Został wzniesiony w stylu klasycystycznym w II połowie XIX wieku. Jest to budynek parterowy z użytkowym poddaszem, zbudowany na planie prostokąta. Ma asymetryczny rozkład oraz wielospadowy dach z blachy. Nie jest podpiwniczony. Wewnątrz zachowały się wyjątkowe kręcone schody, podłogi i drzwi z lat świetności dworu. Położony jest na terenie parku, objętego również ochroną konserwatorką, założonego w 1876 r., którego główną część stanowi aleja wiekowych jesionów. W skład drzewostanu parkowego wchodzi około 250 drzew z 11 gatunków. Przy wjeździe na teren parku ustawiona jest barokowa figura NMP Assunty.