Siła wspólnoty w walce z cukrzycą – uroczystość „Diabetyka Chełmskiego” poruszyła serca

Wśród gości znaleźli się przedstawiciele władz samorządowych, lekarze, pielęgniarki oraz osoby od lat zaangażowane w działania na rzecz środowiska diabetyków. Spotkanie rozpoczęło się krótkim wykładem oraz wystąpieniami zaproszonych gości, którzy zgodnie podkreślali wagę edukacji zdrowotnej, wzajemnej pomocy i budowania silnej, zintegrowanej społeczności osób żyjących z cukrzycą.

Odznaczenia za serce, wiedzę i poświęcenie

Tego dnia uhonorowano osoby szczególnie zasłużone dla środowiska diabetyków. Zarząd Główny Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków w Warszawie przyznał:

• Złotą Odznakę „Zasłużony dla Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków” dr Ewie Kostrzewie-Zabłockiej
• Srebrny Medal „Za zwycięstwo nad cukrzycą” Bogdanowi Puchowi

Odznakę „Złote Serce” Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków otrzymali:

• Anna Szalast – dyrektor MOPR w Chełmie
• Marzena Szkałuba – pełnomocnik dyrektora MOPR
• Maria Kumszczyńska
• Alina Łukaszewska
• Stanisław Łukaszewski
• Grażyna Myszura
• Krystyna Wróblewska

Wyróżnienia wręczyła wiceprezydent Chełma Dorota Cieślik, dziękując nagrodzonym za ich codzienną, cichą pracę – często niewidoczną, ale o nieocenionym znaczeniu dla osób zmagających się z chorobą przewlekłą.

Pięć par to 250 lat miłości

Uroczystość miała również wyjątkowy, bardzo osobisty akcent. Członkowie stowarzyszenia wspólnie świętowali Złote Gody pięciu par, które od półwiecza tworzą swoje małe światy oparte na miłości, cierpliwości i wzajemnym wsparciu:

• Alina i Stanisław Łukaszewscy
• Teresa i Ryszard Masiewicz
• Zdzisława i Marian Warchoł
• Krystyna i Janusz Wróblewscy
• Teresa i Bogdan Prus

To nie tylko jubilaci – to także osoby, które każdego dnia mierzą się z wyzwaniami, jakie niesie życie z cukrzycą. Jak podkreślał prezes stowarzyszenia Ryszard Masiewicz, ich postawa to świadectwo siły, której nie da się zmierzyć wynikami badań:

– Są to jubilaci, którzy zmagają się z chorobą. Pokazują, że największą siłą w walce z cukrzycą jest miłość, troska i obecność drugiego człowieka. W życiu, tak jak w walce z cukrzycą, nie chodzi o perfekcję, lecz o wytrwałość i wspólne trwanie.

Po części oficjalnej przyszła pora na wspólne świętowanie. Była muzyka, przekąski, tańce i – przede wszystkim – rozmowy, dzięki którym atmosfera spotkania stała się jeszcze cieplejsza. 

Czytaj także: