Na czym polega praca zespołowa?

Najlepiej byłoby, żeby każdego dnia do pracy iść z uśmiechem z tego powodu, że spotkamy w niej przyjaznych ludzi, z którymi świetnie się rozumiemy, wzajemnie wspieramy i sprawnie pracujemy. Nie zawsze tak jest i może się wydawać, że niewiele z tym można zrobić. Bo jaki wpływ mamy na to, że szef jest nadmiernie krytyczny, a osoba, z którą najwięcej współpracujemy zupełnie niezorganizowana? Otóż jakiś mamy. Praca zespołowa jest niczym innym jak umiejętnością współżycia z ludźmi. I do niej dorastamy. Początek naszego życia to całkowita zależność od dorosłych. W pewnym momencie się buntujemy i stopniowo uzyskujemy niezależność. Kolejna faza – współzależność – oznacza dojrzałość. Nie zależy ona od wieku, tylko tempa podnoszenia samoświadomości. I to ona decyduje o jakości naszej pracy w grupie. Żeby w niej pokojowo i twórczo współistnieć, potrzebujemy z jednej strony – wysokich umiejętności komunikacyjnych, empatii i zaufania, a z drugiej – poczucia samoodpowiedzialności, a jednocześnie współodpowiedzialności wobec współpracowników. A nade wszystko potrzebna jest otwartość na drugiego człowieka. Potrzebujemy wiedzieć, że koleżanka jest na przykład refleksyjną introwertyczką i potrzebuje spokoju, żeby ujawnił się jej potencjał, a kolega - chociaż chaotyczny w działaniu - jest dobrym duchem zespołu i to w nim należy docenić. Kluczową dla pracy zespołowej jest tolerancja dla różnorodności. Każde ogniwo jest tak samo ważne. Z badań wynika, że poza aspektem finansowym do pracy najbardziej motywuje nas docenienie oraz przyjazna atmosfera. Bez niej nie przetrwamy w żadnym zespole, a tworzy ją każdy z nas każdego dnia. Potrzebujemy też czuć sens klarownie wyznaczonego celu oraz możliwość rozwoju. 

Jak naprawić 5 błędów w pracy zespołowej?

Brak zaufania. Jest ono podstawą zgranego zespołu. Bez niego praca zespołowa jest niemożliwa. Wynika z braku otwartości i niechęci do uzależnienia się od grupy.

• jak najczęściej bierz udział w spotkaniach i poszukuj możliwości pracy grupowej,
• staraj się przyznawać do słabości i błędów,
• proś o pomoc,
• pozwalaj na to, żeby inni usprawniali wykonywanie twoich zadań, jeśli wykazują taką chęć,
• sama proponuj rozwiązania i oferuj pomoc,
• doceniaj i wykorzystuj doświadczenia innych osób,
• jeśli popełnisz błąd, przepraszaj i przyjmuj przeprosiny.

Obawa przed konfliktem. Brak zaufania uniemożliwia angażowanie się w szczere, konstruktywne debaty.

• podczas spotkań wypowiadaj się z zaangażowaniem, zwróć uwagę, czy jesteś wtedy swobodna i autentyczna,
• jak najbliżej poznawaj ludzi z zespołu, bądź ich ciekawa,
• otwarcie dyskutuj o najtrudniejszych nawet sprawach, by rozwiązać problemy,
• nie prowadź relacyjnych gier, w których używa się manipulacji czy dominacji,
• i nie narzekaj na innych za ich plecami, mów otwarcie, ale w sposób empatyczny, co czujesz w relacjach z innymi.

Brak zaangażowania. Z powodu niemożności ujawnienia swoich opinii i przedyskutowania ich, pojawia się wycofanie.

• zastanów się, czy jesteś zorientowana na osiągnięcia, czy ci na nich zależy,
• pomyśl, czy masz jasność co do kierunku swojej pracy i priorytetów, jeśli nie – ustal je najpierw sama ze sobą,
• mając świadomość własnych celów, jednocześnie koncentruj się na wspólnych,
• ucz się na błędach i staraj się ich nie powtarzać,
• wykorzystuj szanse, zanim zrobią to konkurenci,
• adaptuj kierunek swoich działań do zmieniającej się sytuacji.

 Unikanie zespołowej odpowiedzialności. Z powodu braku prawdziwego zaangażowania, pojawia się unikanie odpowiedzialności za pracę całego zespołu oraz lekceważenie nieefektywnych zachowań niektórych członków w zespole.

• staraj się pomagać współpracownikom w poprawie ich wyników,
• udzielaj bieżącej informacji zwrotnej
• przestrzegaj zasad wzajemnego szacunku,
• szybko identyfikuj potencjalne problemy, które mogą zagrozić celowi zespołowemu,
• przestrzegaj standardów i reguł przyjętych przez zespół,
• unikaj nadmiernej biurokracji i przerostu kontroli.

Brak dbałości o wspólne wyniki. Z powodu niemożności wyegzekwowania od siebie nawzajem odpowiedzialności, pojawia się przedkładanie własnych potrzeb nad cele zespołu.

• minimalizuj zachowania indywidualistyczne (pracując w zespole, nie możesz mieć na uwadze, tylko własnego statusu i kariery),
• ciesz się z sukcesów zespołu, wyciągaj wnioski z porażek,
• bądź skoncentrowana na celach zespołowych, unikaj rozproszenia i stagnacji,
• miej na uwadze przede wszystkim korzyści płynące ze współpracy i podporządkowania celów indywidualnych dobru zespołowemu.

Cechy efektywnego zespołu:

• jasne zasady postępowania,
• uzgodnione i znane cele,
• otwartość i umożliwienie konfrontacji,
• dobre relacje wewnętrzne i zaufanie,
• współpraca,
• jawne przezwyciężanie konfliktów,
• umożliwienie indywidualnego rozwoju,
• jasne procedury,
• kompetentne kierownictwo.